مطالعه ریز ساختار خمیر ابزاری مفید و موثر برای درک اثر فرآیندهای مختلف روی خصوصیات خمیر و محصول نهایی آن می باشد. در این مطالعه پروتکل نحوه آماده سازی و رنگ آمیزی نمونه های خمیر برای مشاهده ریز ساختار آن ها با میکروسکوپ نوری اپی فلورسنس (EFLM)  مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور عواملی مانند نوع رنگ، نوع حلال، غلظت رنگ، مدت زمان لازم برای انتشار رنگ در نمونه و نوع فیلتر مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج به دست آمده نشان دادند که رنگ آمیزی نمونه های خمیر با مخلوط فلورسئین سدیم 1 درصد و رودامین 0.1 B درصد (وزنی - حجمی) در حلال 2- متواکسی اتانول، بهترین نتایج را ارایه می کند. در این شیوه رنگ آمیزی، گرانول های نشاسته با رنگدانه فلورسئین و فاز پروتئینی با رنگدانه رودامین B با وضوح بالا از همدیگر تفکیک گشته و شیوه رنگ آمیزی به کار رفته امکان مشاهده هر دو جزء نشاسته و گلوتن را به صورت همزمان فراهم می سازد. زمان استراحت نمونه های خمیر بعد از رنگ آمیزی و قبل از مشاهده میکروسکوپی نیز روی کیفیت تصاویر تاثیر گذار بود، به طوریکه زمان حداقل 60 دقیقه، بهترین نتایج را ارایه داد. در رابطه با فیلترهای گوناگون مورد استفاده برای میکروسکوپ اپی فلورسنس، فیلتر  MWBV2 مربوط به طیف نوری 420 نانومتر، از دیگر فیلترها مناسب تر تشخیص داده شد. با بهره گیری از روش های اختصاصی پردازش تصاویر دیجیتال و تصحیح عمق میدان در تصاویر اولیه بدست آمده، کیفیت تصاویر میکروسکپی بهبود یافت. در نهایت با شکل گیری پروتکل و روش مناسب برای مشاهدات EFLM، ریز ساختار خمیر و تغییرات به عمل آمده روی شبکه گلوتنی آن در سه زمان مخلوط کردن کوتاه، مطلوب و بیش از حد مورد بررسی قرار گرفت. نتایج کلی روی خمیرهای مخلوط شده در زمان های مختلف نشان دادند که تکنیک  EFLMتصاویری با کیفیت مطلوب و قابل مقایسه با روش میکروسکوپ لیزری کونفوکال ارایه می نماید.

یکی از مشکلات تولید بادام خود ناسازگاری است که موجب کاهش شدید تشکیل میوه می گردد. بنابرین اصلاح بادام به منظور ایجاد ارقام خود سازگار اهمیت بالایی دارد. در این آزمایش رشد لوله گرده پس از عمل خود گرده افشانی در 28 ژنوتیپ انتخاب شده بادام به دست آمده از تلاقی رقم خود سازگار تونو (والد پدری) و رقم خود ناسازگار شاهرود 12 (والد مادری) به کمک میکروسکوپ فلورسنس بررسی شد. گل ها به وسیله قلم مو با گرده خودی گرده افشانی دستی و سپس با کیسه ایزوله شدند. نمونه های گل در 24، 72 و 120 ساعت پس از گرده افشانی دستی برداشت شدند. نتایج نشان داد که زمان 24 و 72 ساعت پس از خود گرده افشانی به منظور رسیدن لوله گرده به قسمت انتهایی خامه کافی نمی باشد ولی زمان 120 ساعت برای رسیدن لوله گرده به انتهای خامه مناسب بود. در زمان 120 ساعت پس گرده افشانی بر اساس طبقه بندی اول (درصد مادگی های دارای لوله گرده در قسمت انتهایی خامه)، 60.71 درصد از ژنوتیپ ها خود ناسازگار، 17.86 درصد مشکوک، 7.14 درصد خود سازگار و 14.29 درصد کاملا خود سازگار بودند، از سوی دیگر، بر اساس روش دیگری از طبقه بندی (میانگین تعداد لوله های گرده در قسمت انتهایی خامه)، 50 درصد از ژنوتیپ ها خود ناسازگار، 32.14 درصد مشکوک، 17.86 درصد خودسازگار بودند. بنابرین مشاهده رشد لوله گرده توسط میکروسکوپ فلورسنس به عنوان یک روش مفید و کاربردی به منظور تشخیص ژنوتیپ های خود سازگار بعد از این که ژنوتیپ ها شروع به گل دهی کردند، شناخته شد.

بررسی کمی و کیفی ترکیبات فنلی (اسید های فنلی، فلاونول ها و آنتوسیانین) میوه سیب رقم گالا (Gala) به وسیله کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا  (HPLC)از نوع تجزیه ای، میکروسکوپ فلورسنس و میکروسکوپ نور بازتابشی در سه مرحله اصلی نمو سیب1] - مرحله فندقی؛ 2- مرحله میانی نمو میوه (80 روز بعد از تمام گل)؛ 3- مرحله برداشت تجارتی میوه[ انجام شد. نتایج حاصل نشان دهنده وجود تفاوت های کمی و کیفی در تجمع و میزان فنل های اندازه گیری شده در طی فصل رشد در پوست سیب رقم گالا بود. میزان آنتوسیانین در طی فصل به تدریج در پوست میوه افزایش یافت و نتایج حاصل از مطالعات HPLC و میکروسکوپی نشان دادند که بیشترین مقدار و تجمع آنتوسیانین در مرحله برداشت تجارتی میوه مشاهده شد. مطالعه HPLC و میکروسکوپی انجام شده نشان داد که بیشترین میزان اسیدهای فنلی در مرحله فندقی میوه وجود دارد. با این حال، کاهش شدید در میزان اسید های فنلی در مرحله میانی نمو میوه قابل توجه است و در مرحله برداشت تجارتی میوه افزایش در میزان اسیدهای فنلی نسبت به مرحله میانی نمو میوه مشاهده شد. مقایسه داده های HPLC و تصاویر میکروسکوپی نشان داد که در مرحله برداشت تجارتی میوه کاهش، شدید در میزان فلاونول ها وجود دارد. انطباق تصاویر میکروسکوپی با داده های HPLC توانایی میکروسکوپ فلورسنس در مطالعه ترکیبات فنلی موجود در پوست میوه سیب را نشان می دهد. مطالعه ترکیبات ذکر شده توسط میکروسکوپ فلورسنس در تطبیق با مطالعات کروماتوگرافی، روشی سریع در شناسایی گروه های مختلف ترکیبات فنلی است که می تواند به اتخاذ تدابیر صحیح مدیریتی باغ ها در ارتباط با افزایش ویژگی های کیفی میوه سیب کمک نماید.

گیلاس یکی از مهم ترین میوه های مناطق معتدله در دنیا است. اکثر ارقام گیلاس به دلیل خود ناسازگاری، همواره مشکلاتی را از نظر تلقیح و میوه دهی به همراه داشته اند، لذا برای تولید میوه تجارتی نیاز به گرده دهنده مناسب و سازگار دارند. در این آزمایش گیلاس رقم قرمز رضاییه به عنوان گرده گیرنده با دانه گرده ارقام زرد دانشکده، پروتیوا، صورتی لواسان، حاج یوسفی، مشکین شهر و همچنین قرمز رضاییه گرده افشانی شد. تیمارهای یاد شده بر اساس طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار به کار گرفته شدند. عملیات آزمایشگاهی و مطالعات میکروسکوپی این پژوهش در آزمایشگاه علوم باغبانی دانشگاه تربیت مدرس و عملیات باغی در سال های 1383 و 1384 در ایستگاه تحقیقات باغبانی کمال آباد وابسته به موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر انجام شد. تعیین سازگاری و ناسازگاری ارقام گرده دهنده به دو روش گرده افشانی کنترل شده و مطالعه میکروسکوپی رشد لوله گرده انجام شد. نتایج حاصل از گرده افشانی کنترل شده نشان داد که رقم مشکین شهر و پروتیوا سازگار و بقیه ارقام شامل زرد دانشکده، صورتی لواسان و حاج یوسفی با رقم قرمز رضاییه ناسازگار هستند. درصد تشکیل میوه در رقم قرمز رضاییه با استفاده از گرده ارقام زرد دانشکده، پروتیوا، صورتی لواسان، حاج یوسفی و مشکین شهر به ترتیب 0.80, 0.24, 40.94, 0.54 و 61.36 درصد بود. نتایج همچنین نشان داد که گیلاس قرمز رضاییه یک رقم خود ناسازگار است (درصد تشکیل میوه= صفر) و برای تشکیل میوه نیاز به گرده ارقام مناسب دارد. مطالعه با میکروسکوپ فلورسنس نشان داد که لوله گرده رقم مشکین شهر 96 ساعت پس از گرده افشانی به تخمدان می رسد که این مطالعه و بررسی میکروسکوپی رشد لوله گرده در خامه گل های گرده افشانی شده، با نتایج روش گرده افشانی کنترل شده در باغ مطابقت نشان داد. در نهایت دو رقم پروتیوا و مشکین شهر به عنوان گرده دهنده مناسب برای گیلاس رقم قرمز رضاییه انتخاب شدند.

این تحقیق به منظور تعیین اثر باکتری پسودوموناس فلورسنس (Pseudomonas fluorescens) بر افزایش میزان جلبکهای مورد استفاده در آبزی پروری، از قبیل کتوسروس (Chaetoceros)، اسکلتونما (Skeletonema)، تتراسلمیس (Tetraselmis) و کلرلا (Chlorella)  به اجرا درآمد. برای این منظور ابتدا باکتری مورد نظر از آب استخرهای مولدین کارگاه تکثیر و پرورش میگوی کلاهی با کمک محیطهای کشت افتراقی و Zobell2216E استخراج، خالص سازی و سپس تولید انبوه گردید. جلبکهای مورد نظر با محیط کشت کانوی (Conway) تکثیر شده و در مرحله شکوفایی با باکتری فوق در آزمایشات گوناگون در قالب تیمارهای متفاوت و بصورت کشت ترکیبی مورد بررسی قرار گرفتند. مطالعات صورت گرفته نشان داد که با درصدهای مختلف از باکتری فوق می توان جایگزین بخشی از محیط کشت جلبک استفاده نمود. نتایج حاصله تاثیر قوی و مثبت باکتری مزبور را بر رشد جلبکهای پرورشی نشان می دهد. به گونه ای که می توان به تنهایی از باکتری پسودوموناس فلورسنس در تکثیر جلبک و به میزان 50 تا 150 میلیگرم در لیتر استفاده نمود. این امر یک ره آورد جدید در پرورش جلبک تلقی می گردد. این باکتری به تنهایی می تواند برای جلبکهای کتوسروس و تتراسلمیس بصورت محیط کشت جدید معرفی گردد، در حالیکه برای جلبک اسکلتونما توانایی عملکرد بصورت یک محیط مستقل را ندارد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

میکروسکوپ تونل زنی روبشی به عنوان اولین عضو از خانواده میکروسکوپی پروبی روبشی، به دلیل ابعاد بسیار کوچک سوزن، می تواند کوچکترین پستی و بلندی موجود در سطح را (در حد نانومتر) حس کند. با توسعه روش های شناسایی نانوساختارها، همواره یکی از اهداف اصلی افزایش توان تفکیک این میکروسکوپ برای بررسی ساختارهای کوچک تر و همچنین شناسایی نانوساختارهای مغناطیسی بوده است. به این منظور، در سال های اخیر میکروسکوپ تونل زنی روبشی اسپین قطبیده به ابزاری قدرتمند برای بررسی ساختارهای مغناطیسی در مقیاس نانومتر تبدیل شده است. میکروسکوپ تونل زنی روبشی اسپین قطبیده به تکمیل مطالعات مغناطیسی در مقیاس نانومتر کمک می کند.

جهت مطالعه توان القایی باکتری اندوفیت Pseudomonas flourescens FY32 در بهبود رشد و افزایش مقاومت کلزا به تنش شوری، از طریق رهیافت پروتئومیکس، آزمایشی بصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در سیستم کشت هیدروپونیک با چهار تکرار اجرا شد. فاکتور های آزمایش به ترتیب شامل تنش شوری در دو سطح (صفر و 300 میلی مولار نمک کلرید سدیم)، تلقیح با باکتری و عدم تلقیح بود. نتایج نشان داد که تحت شرایط تنش شوری گیاهان تلقیح شده در مقایسه با گیاهان تلقیح نشده از وزن خشک بهتری برخوردار باشند. الگوی پروتئین های بافت برگی به کمک روش الکتروفورز دو بعدی مورد مطالعه قرارگرفت. ژل های بعد دوم بعد از تصویر برداری، به کمک نرم افزارPD-quest، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و کمیت و کیفیت بیان پروتئین ها در تیمارهای مختلف مقایسه شد. طی این تجزیه تحلیل 15 لکه پروتئینی از نظر بیان معنی دار بود که چهار لکه مربوط به پروتئین های درگیر در مسیر سم زدایی، چهار لکه مربوط به پروتئین های درگیر در مسیر سوخت و ساز و هفت لکه مربوط به پروتئین های درگیر در مسیر فتوسنتز بود. بر اساس مقایسه ژل های مربوط به باکتری و شاهد (بدون باکتری) در دو محیط تنش و بدون تنش، باکتری باعث افزایش مقاومت گیاه تحت تنش شوری می شود.